یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست عشق آن شب مست مستش کرده بود فارغ از جام الستش کرده بود سجده ای زد بر لب درگاه او پر زلیلا شد دل پر آه او گفت

اگر حال و هوات ابری شد، با افتخار و عزت ببار و سرت رو خم نکن اینجوری شبیه کوه آتشفشانی می شی که گاهی به خودت و همه ثابت می کنی، به داغی های درونت بی خیال نیستی و پرتشون

چه حس قشنگیه وقتی که داری گریه می کنی تنها باشی چه حس قشنگی هست وقتی گریه کردنت تموم می شه به این ور و اون ورت نگاه کنی که مطمئن بشی واقعاْ هیج کسی ندیده چه کیفی میده که

به سرآستین پاره کارگری که دیوارت را می‌چیند و به تو می‌گوید، ارباب نخند! به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه کرمانشاه، در وبلاگی آمده است: به پسرکی که آدامس می فروشد و تو هرگز نمی‌خری نخند! به پیرمردی که

خدایا! من هر روز گناه کارت را ببخش خدایا چطور بر من خشم نمی گیری؟ صبر تو کاسه صبر مرا لبریز کرد! خشم تو در کجای این عالم خاکی پنهان شده؟ خدایا!یاد زیبایت را از خاطرم مگیر عشق عالم گیرت

منم خیلی وقتها دلم میگیره اما نمیتونم فریاد بزنم بغضمو تو گلوم میشکنم شاید بتونم سر سجاده انقدر بی صدا گریه کنم که تمام سجادم خیس بشه امام هیچ کس نمیگه چرا؟ اما من مطمئنم که تو، اون بالا خوب

بدون شک تا به حال بارها و بارها شده که به خودتون گفتین که اگر به من بگن بیشتر از ۲ ساعت یا ۲روز یا ۲ ماه زنده نیستی چی کار می کنم؟ خب عموماً هم همه ما جوابهای تقریباً